Deli – Nuri Turgut Adalı

Nuri Turgut Adalı‘nın 1988 yılında yazmış olduğu Deli Şiiri.

DELİ

Dokunma diyorlar, suya sabuna.

Bakma etrafına, gir sen kabına.

Başkaları için ağlayan gözler,

Her yerde tüm hakkı savunan sözler,

Yıldırım kesilir üstüne döner.

Bu zulmette bakma olmaya fener!

Fırtınalar kopar hep söndürürler,

Hakkı haykıranı her an döğerler.

Az mı dayak yedik bu yüzden gafil?

Bir ömür boyu hep sen kaldın cahil!

Aç gözünü artık yeter bu uyku,

Ara şu felekte sakin bir kuytu!

Gizlice orada ör çorabını.

Yeter artık kapat şu HAK babını!

O yoldan gidenler hep harap oldu.

Yaz bile gelmeden gülleri soldu.

Nasibini al sen cennet dünyadan,

Yeter bahsetme şu bomboş hülyadan.

Hayaller, emeller hem çoktan öldü,

Senden evvel kabre onlar gömüldü!

Aldandın, aldattın sen etrafını,

Kederle doldurdun her tarafını.

Yakınlara miras kaldı kederler,

Hakkı savunana “bir deli” derler

Ko deli kalayım değilim pişman,

Bence delilerde kalmıştır iman.

Ne kadar istesem olamam VELİ,

Vahşi kalmaktan olayım deli…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir